Bhīmasena–Drauṇi Mahāyuddha
Chariot Duel and Astra-Exchange
कार्मुकैरुपपन्नेन विमलादित्यवर्चसा । रथेनाभिपताकेन सूतपुत्रो5 भ्यदृश्यत
sañjaya uvāca | kārmukair upapannena vimalādityavarcasā | rathenābhipatākena sūtaputro 'bhyadṛśyata ||
Wika ni Sañjaya: Pagkaraan, nasilayan si Karṇa, anak ng tagapagmaneho—nakasakay sa karwaheng may mga busog, maningning na gaya ng dalisay na araw, at maringal na pinalamutian ng maraming watawat. Ipinakikita ng tagpong ito kung paanong sa digmaan, ang panlabas na ningning at kahandaang pandigma ay nakapagpapalaki sa anyo at bigat ng pagdating ng isang mandirigma, kahit ang bigat na moral ng nalalapit na karahasan ay nananatiling nakatago sa ilalim ng palabas.
संजय उवाच
The verse highlights the contrast between external glory (radiance, banners, weaponry) and the grave ethical reality of war: splendor can intensify a warrior’s aura, but it does not by itself resolve the underlying dharma-conflict that the battle embodies.
Sañjaya reports that Karṇa becomes visible, arriving ready for battle on a chariot richly equipped with bows and adorned with many banners, shining with sun-like brilliance.