Shloka 5
Adhyāya 10: Śrutakarmā’s Engagements; Prativindhya–Citra Duel; Drauṇi Advances toward Bhīma
लब्धलक्ष्यै: परै्ष्टि््यायच्छद्धिश्चिरं तदा । संध्याकालं समासाद्य प्रत्याहारमकारयत्,भारत! इस प्रकार अपनी सेनाको स्थापित करके, जिन्हें अपना लक्ष्य प्राप्त हो गया था और इसीलिये जो बड़े हर्षके साथ परिश्रमपूर्वक युद्ध कर रहे थे, उन विपक्षी पाण्डवोंके साथ दुर्योधनने अपने ही बाहुबलके भरोसे दीर्घकालतक युद्ध करके संध्याकाल आनेपर सैनिकोंको शिविरमें लौटनेकी आज्ञा दे दी
sañjaya uvāca |
labdhalakṣyaiḥ parāiṣṭyāyacchaddhiś ciraṃ tadā |
saṃdhyākālaṃ samāsādya pratyāhāram akārayat |
Wika ni Sañjaya: Pagkaraan ng mahabang sagupaan—habang ang mga mandirigmang kalaban, na tumama na sa kanilang pakay, ay lalo pang nagsumikap sa matinding sigasig—si Duryodhana, na umaasa sa sariling lakas, ay nagpatuloy sa labanan hanggang dapithapon. Nang dumating ang takipsilim, iniutos niyang umurong ang hukbo at bumalik sa kampo.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid fierce warfare, leadership entails restraint and regulation: the commander must know when to halt fighting (here, at twilight) and preserve order, reflecting a practical ethic within kṣatriya conduct.
Sañjaya reports that Duryodhana fought on for a long time against the Pāṇḍavas’ side, and when evening came he commanded the soldiers to withdraw and return to camp.