Shloka 226
धृतराष्ट्रस्य मूर्च्छा तथा द्रोणविषयकप्रश्नाः
Dhṛtarāṣṭra’s Fainting and Questions Concerning Droṇa
के नुतं रौद्रकर्माणं युद्धे प्रत्युद्ययू रथा: । स्वर्गमें देवराज इन्द्रके समान जो इस लोकमें श्रेष्ठ और समस्त धनुर्धरोंमें महान् थे, उन भयंकर कर्म करनेवाले द्रोणाचार्यका सामना करनेके लिये उस रणक्षेत्रमें कौन-कौनसे रथी गये थे?
ke nu taṁ raudrakarmāṇaṁ yuddhe pratyudyayū rathāḥ | svargame devarāja indrasya samānā yo ’smin loke śreṣṭhaḥ sarvadhanuṣmatāṁ mahān sa bhīmakarmā droṇācāryaḥ—taṁ prati raṇakṣetre ke ke rathinaḥ gatāḥ ||
Tinanong ni Dhṛtarāṣṭra: “Sino-sino ang mga mandirigmang nakasakay sa karwahe na sumulong sa labanan upang harapin si Droṇācārya—yaong gumagawa ng mababangis na gawa, kinikilalang pinakamataas sa lahat ng mamamana sa mundong ito, at sa langit ay maihahambing kay Indra, hari ng mga diyos? Sa larangang iyon, sinu-sino ang lumabas upang sumalubong sa kanya?”
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of confronting a master-warrior: courage and kṣatriya duty are tested against the reality that war pits even the greatest teachers and heroes against one another, intensifying the moral tension of the conflict.
Dhṛtarāṣṭra, anxious about the course of the war, asks Sañjaya to identify which prominent chariot-fighters went out on the battlefield to oppose Droṇa, portrayed as a fearsome and unsurpassed archer, comparable to Indra in splendor and power.