द्रोणपर्व — पञ्चदशोऽध्यायः (Droṇa Parva, Chapter 15): युधिष्ठिर-रक्षा तथा अर्जुनस्य शरवृष्टिः
सौभद्रो5प्यशनिप्रख्यां प्रगृह्ा महतीं गदाम् । एह्टोहीत्यब्रवीच्छल्यं यत्नाद् भीमेन वारित:
Saubhadro 'py aśaniprakhyāṁ pragṛhya mahatīṁ gadām | eho hīty abravīc chalyaṁ yatnād bhīmena vāritaḥ ||
Wika ni Sañjaya: Si Abhimanyu, anak ni Subhadrā, ay sumulong din, buhat ang isang dambuhalang pamalo na wari’y kidlat. Sumigaw siya, “Halika! Halika!”, at hinamon si Śalya. Ngunit si Bhīmasena, sa matinding pagsisikap, ay pinigil siya—ipinapahiwatig na kahit sa nag-aalab na digmaan, ang tapang ay dapat pasunurin sa disiplina at wastong kaayusan ng labanan.
संजय उवाच
Heroism in dharmic warfare is not mere aggression; it must be governed by restraint and proper order. Bhīma’s preventing Abhimanyu highlights that even righteous courage should submit to discipline, strategy, and the ethics of engagement.
Abhimanyu advances with a huge mace, taunts and challenges Śalya to fight, but Bhīma forcibly holds him back, preventing an immediate clash.