Shloka 25
द्रोणपर्व — पञ्चदशोऽध्यायः (Droṇa Parva, Chapter 15): युधिष्ठिर-रक्षा तथा अर्जुनस्य शरवृष्टिः
गदया मद्रराजेन सव्यदक्षिणमाहत: । नाकम्पत तदा भीमो भिद्यमान इवाचल:,उस समय मद्रराजकी गदासे बायें-दायें चोट खाकर भी भीमसेन विचलित नहीं हुए। जैसे पर्वत वजका आघात सहकर भी अविचलभावसे खड़ा रहता है
gadayā madrarājena savyadakṣiṇam āhataḥ | nākampata tadā bhīmo bhidyamāna ivācalaḥ ||
Wika ni Sañjaya: Tinamaan sa kaliwa at sa kanan ng pamalo ng hari ng Madra, hindi man lamang natinag si Bhīma. Kahit binubugbog, nanatili siyang matatag na parang bundok na di nayayanig—patunay ng tibay ng mandirigma sa gitna ng dahas ng labanan.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness (dhairya) under adversity: even when struck repeatedly, a warrior should remain composed and unwavering in duty, embodying kṣatriya endurance rather than yielding to fear or pain.
Sañjaya narrates that the king of Madra (Śalya) strikes Bhīma from both sides with a mace, yet Bhīma remains unmoved, compared to a mountain that stands firm despite heavy blows.