विपरीतमहं मन्ये मन्दभाग्यं सुतं प्रति । यत्रावध्यन्त समरे सात्वतेन महारथा:,मैं अपने भाग्यहीन पुत्रके लिये सब कुछ विपरीत ही मान रहा हूँ; क्योंकि समरांगणमें अकेले सात्यकिने बहुत-से महारथियोंका वध कर डाला है
viparītam ahaṁ manye mandabhāgyaṁ sutaṁ prati | yatrāvadhyanta samare sātvaten mahārathāḥ ||
Wika ni Sañjaya: “Para sa aking anak na kapus-palad, nakikita kong ang lahat ay lumilihis at sumasalungat sa inaasahan; sapagkat sa larangan ng digmaan, pinaslang sa labanan ng bayaning Sātvata (Sātyaki) ang maraming dakilang mandirigmang karwahe.”
संजय उवाच
The verse highlights how attachment and unrighteous ambition can make outcomes feel ‘reversed’: despite having renowned warriors, Duryodhana’s cause suffers heavy loss. It suggests an ethical logic of consequences—when the foundation is adharma, even strength and strategy may culminate in ruin.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that events are going badly for Duryodhana: in the battle, Sātyaki (the Sātvata hero) has cut down many elite Kaurava fighters, signaling a severe setback for their side.