ते पर्वतीया राजान: सर्वे पाषाणयोधिन: । अभ्यद्रवन्त शैनेयं राजानमिव मन्त्रिण:,जैसे मन्त्री राजाके पास जाते हैं, उसी प्रकार वे पाषाणयोधी समस्त पर्वतीय नरेश सात्यकिकी ओर दौड़े
te parvatīyā rājānaḥ sarve pāṣāṇayodhinaḥ | abhyadravanta śaineyaṃ rājānam iva mantriṇaḥ ||
Wika ni Sañjaya: Ang lahat ng haring-bundok na iyon—mga mandirigmang naghahagis ng bato—ay sumugod kay Śaineya (Sātyaki), gaya ng mga tagapayo na nagmamadaling lumapit sa kanilang hari, sabay-sabay na pumapaligid sa kanya sa gitna ng siksikang digmaan.
संजय उवाच
The verse highlights how organized counsel and political order (ministers converging on a king) becomes a metaphor for coordinated military pressure—suggesting that collective intent and disciplined alignment can be as decisive in war as individual valor.
Sañjaya reports that a group of mountain-region kings, known for fighting with stones, charge together toward Sātyaki (Śaineya), surrounding or pressing him in a concentrated attack.