Droṇa-parva Adhyāya 107: Karṇa–Bhīma Saṃmarda
Arrow-storm Engagement
त्रिपुरघ्नरथो यद्वद् गोवृषेण विराजता । पाण्डवोंके आचार्य
sañjaya uvāca | tripuraghnaratho yadvad govṛṣeṇa virājatā |
Wika ni Sañjaya: Kung paanong ang karwahe ng Tagapagpuksa ng Tripura (Śiva) ay nagniningning dahil sa marikit na sagisag ng toro, gayon din ang dakilang karwahe ni Kṛpācārya—guro ng mga Pāṇḍava, isang mapag-ascetang brāhmaṇa mula sa angkan ni Gautama—ay naging maringal; sa kanyang watawat ay nakaukit ang magandang tanda ng toro, na lalo pang nagpaganda sa kanyang karwahe.
संजय उवाच
The verse frames battlefield description through dharmic and devotional imagery: a warrior-teacher’s martial splendor is legitimized by symbols of austerity and divine association (the bull emblem linked with Śiva), suggesting that power is ideally aligned with restraint, lineage-dharma, and sacred order rather than mere violence.
Sanjaya describes Kṛpācārya’s imposing chariot and its banner bearing a bull emblem, saying it shone brilliantly—comparable to Śiva’s chariot adorned with a bull-mark—thereby highlighting Kripa’s prominence and the awe his presence inspires in the ongoing war.