Shloka 37
अभिमन्यु–अलम्बुसयुद्धम् / The Duel of Abhimanyu and Alambusa
with Arjuna’s approach to Bhīṣma
घटोत्कचोभिसंक्रुद्धों ज्ञातिभि: परिवारित: । अभिद॒द्राव वेगेन द्रौणिमाहवशोभिनम्
ghaṭotkaco 'bhisaṁkruddho jñātibhiḥ parivāritaḥ | abhidadrāva vegena drauṇim āhavaśobhinam ||
Sinabi ni Sañjaya: Galit na galit si Ghaṭotkaca at napalilibutan ng sarili niyang mga kamag-anak, kaya sumugod siya nang ubod-bilis laban kay Drauṇi (Aśvatthāman), na nagpapakinang sa larangan ng digmaan. Ipinakikita ng sandaling ito na sa gitna ng bigat ng dharma sa digmaan, ang pagkakamag-anak at katapatan ay lalo pang nagpapasidhi ng loob, nagtutulak sa mandirigma na harapin ang mabigat na kalaban para sa kanyang panig.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how intense emotions and allegiance to one’s own side (jñāti) can propel decisive action in war; it implicitly invites reflection on the ethical tension between righteous duty in battle and the consuming force of anger.
Sañjaya reports that Ghaṭotkaca, furious and supported by his kinsmen, charges swiftly at Drauṇi (Aśvatthāman), who is distinguished on the battlefield.