Bhagadattā’s Deployment Against Ghaṭotkaca; Elephant-Corps Escalation
धनु: प्रपीड्य वामेन करेणामित्रकर्शन: । शिरक्षिच्छेद समरे शरेणानतपर्वणा
dhanuḥ prapīḍya vāmena kareṇāmitrakarśanaḥ | śiraś ciccheda samare śareṇānataparvaṇā ||
Sinabi ni Sañjaya: Mahigpit na pinisil ang busog sa kaliwang kamay, at sa gitna ng labanan, ang manlulupig ng kaaway ay pinugot ang ulo ng katunggali sa pamamagitan ng palasong tuwid ang mga dugtungan—isang larawan ng malupit na katumpakan at di na maibabalik na bunga ng digmaan kapag ang tungkuling mandirigma ay tinutupad nang walang pag-aatubili.
संजय उवाच
The verse underscores the stark moral gravity of warfare: when a warrior commits to battle as duty, actions become swift and irreversible, highlighting both the discipline of martial skill and the heavy ethical cost of violence.
Sañjaya reports a battlefield moment where a warrior, bracing his bow with the left hand, releases a well-forged arrow and decapitates an opponent in combat.