अध्याय ८८ — घटोत्कच-दुर्योधनयुद्धवर्णनम्
Ghaṭotkaca–Duryodhana Engagement
स चापि दृष्टवा समुदीर्यमाण- मस्त्रं युगान्ताग्निसमप्रकाशम् । न सम्मुमोह द्रुपदस्य पुत्रो राजन महेन्द्रप्रतिमप्रभाव:,राजन्! प्रलयकालकी अग्निके समान तेजस्वी उस अस्त्रको प्रकट हुआ देखकर देवराज इन्द्रके समान प्रभावशाली द्रपदकुमार शिखण्डी घबराया नहीं
sa cāpi dṛṣṭvā samudīryamāṇam astram yugāntāgnisamaprakāśam | na sammumoha drupadasya putro rājan mahendrapratimaprabhāvaḥ ||
Wika ni Sañjaya: Nang makita niyang pinakawalan ang sandatang iyon—nagniningas na parang apoy sa wakas ng isang yugto—ang anak ni Drupada na si Śikhaṇḍin, na ang lakas ay maihahambing kay Indra, ay hindi nawalan ng panatag na loob, O Hari. Sa gitna ng nakapanghihilakbot na karahasan, ang katatagan at linaw ng layunin ang nagpapakita ng lakas-etikal ng mandirigma, hindi lamang ng pagkamapang-agresibo.
संजय उवाच
The verse highlights inner steadiness under extreme threat: true prowess includes not being mentally shaken by fearsome displays of power. In a dharmic war context, composure and resolve are portrayed as essential virtues alongside martial skill.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that a terrifying, blazing weapon is being unleashed. Despite its apocalyptic brilliance, Śikhaṇḍin (Drupada’s son) remains unbewildered and stands firm.