Irāvān-nidhana-anantaraṃ Ghaṭotkaca-nādaḥ
After Irāvān’s fall: Ghaṭotkaca’s roar and the clash with Duryodhana
तामापतन्ती विमलामश्मगर्भा महागदाम् | शरैरनेकसाहसैर्वारयामास गौतम:,उस निर्मल एवं लोहेकी बनी हुई विशाल गदाको अपने ऊपर आती देख कृपाचार्यने अनेक सहस्र बाणोंद्वारा दूर गिरा दिया
tām āpatantīṃ vimalām aśmagarbhāṃ mahāgadām | śarair anekasāhasair vārayāmāsa gautamaḥ |
Wika ni Sañjaya: Nang makita ni Gautama (Kṛpācārya) ang malaking pamalong iyon—maliwanag at tigas-bato—na rumaragasa patungo sa kanya, hinarang niya ito at itinaboy pabalik sa pamamagitan ng pagpapakawala ng libu-libong palaso. Ipinakikita ng tagpong ito ang mabagsik na disiplina ng digmaan: kahit ang mandirigmang guro ay kailangang salubungin ang nakamamatay na puwersa sa sukat at husay, nang hindi nawawala ang pagpipigil sa gitna ng kaguluhan.
संजय उवाच
In the battlefield context, the verse highlights disciplined restraint and alertness: a warrior-teacher meets sudden lethal threat with controlled, proportionate skill, embodying steadiness under pressure rather than panic or cruelty.
A massive mace rushes toward Kṛpa (called Gautama). He counters it by shooting a very large volley of arrows, stopping or driving back the incoming weapon before it can strike him.