Shloka 18
Adhyāya 86: Irāvān’s Lineage, Cavalry Clash, and the Māyā-Duel Ending in Irāvān’s Fall
त्यक्त्वानुविन्दो5थ रथं विन्दस्य रथमास्थित: । भधनुर्गहीत्वा परमं भारसाधनमुत्तमम्
tyaktvānuvindo 'tha rathaṁ vindasya ratham āsthitaḥ | dhanur gṛhītvā paramaṁ bhārasādhanaṁ uttamam ||
Sinabi ni Sañjaya: Pagkaraan, iniwan ni Anuvinda ang sarili niyang karwahe, sumakay sa karwahe ni Vinda, at kinuha ang isang napakahusay na busog—isang busog na kayang magdala ng matinding higpit—at tumindig na matatag para sa labanan. Ipinakikita ng tanawing ito ang tatag at kakayahang umangkop ng mandirigma sa gitna ng siksik ng digmaan, pumipili ng mabisang paraan at naninindigan sa pagtupad ng kṣatriya-dharma.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness in kṣatriya-duty: in the chaos of battle, a warrior must remain resolute and choose effective means (a suitable chariot and a strong bow) to continue the fight without wavering.
Sañjaya reports that Anuvinda leaves his own chariot, climbs onto Vinda’s chariot, takes up a superior heavy-draw bow, and prepares to engage firmly in combat.