Shloka 34
भीष्मभीमसमागमः — Bhīṣma–Bhīma Strategic Engagement and Counsel to the King
शक्तितोमरनाराचगदापरिघपाणय: । तदनन्तर उन राजसमूहोंने कुन्तीपुत्र धनंजयको सब ओरसे घेर लिया। उन सबके हाथोंमें शक्ति, तोमर, नाराच, गदा और परिघ आदि आयुध शोभा पा रहे थे ।। अर्जुनो<थ भृशं क्रुद्धो वार्ष्णेयमिदमब्रवीत्,तत्पश्चात् अर्जुनने अत्यन्त क्रुद्ध होकर भगवान् श्रीकृष्णसे इस प्रकार कहा--“माधव! युद्धस्थलमें दुर्योधनकी इन सेनाओंको देखिये, व्यूहके विद्वान् महात्मा गंगानन्दनने इनका व्यूह रचा है
sañjaya uvāca | śakti-tomara-nārāca-gadā-parigha-pāṇayaḥ | tadanantaram te rāja-samūhāḥ kuntī-putraṃ dhanañjayaṃ samantād paryavārayām āsuḥ | arjuno 'tha bhṛśaṃ kruddho vārṣṇeyam idam abravīt |
Wika ni Sañjaya: Taglay sa kanilang mga kamay ang mga sibat, panaog na panghagis, mga palasong bakal, mga pamalo at mabibigat na baston, pinalibutan ng nagkakatipong mga hari si Dhanañjaya, anak ni Kuntī, mula sa lahat ng panig. Nang makita ito, si Arjuna—nag-aalab sa galit—ay nagsalita kay Kṛṣṇa ng angkan ng Vṛṣṇi: “Mādhava! Masdan mo ang mga hukbo ni Duryodhana sa larangan ng digmaan; ang dakilang anak ng Gangga, bihasa sa pagbuo ng hanay, ang siyang maingat na nag-ayos ng kanilang pormasyon.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical pressure of kshatriya-dharma in crisis: when surrounded by armed foes, the warrior must keep clarity and rely on disciplined counsel. Arjuna’s turning to Krishna underscores that righteous action in war is guided not merely by anger, but by discernment and right leadership.
A host of kings, armed with multiple heavy weapons, encircles Arjuna from all sides. Provoked and intensely angry at this coordinated threat, Arjuna addresses Krishna, preparing to respond to the enemy’s organized battle arrangement.