Shloka 79
भीष्म-युधिष्ठिर-संमर्दः
Bhīṣma’s Pressure on Yudhiṣṭhira; Śikhaṇḍī’s Approach; Evening Withdrawal
(अर्जुनो वासुदेवश्च कौरवाणामनीकिनीम् । हत्वा विद्राव्य च शरै: शिबिरायैव जग्मतुः ।।
arjuno vāsudevaś ca kauravāṇām anīkinīm | hatvā vidrāvya ca śaraiḥ śibirāyaiva jagmatuḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: Si Arjuna at si Vāsudeva (Kṛṣṇa), matapos pabagsakin ang hukbo ng mga Kaurava at itaboy ang natitira sa pag-urong sa pamamagitan ng ulang-palaso, ay nagbalik sa kanilang sariling kampo. Ipinapakita ng taludtod ang etikang pangdigma: ang mapagpasiyang pagkilos upang pawiin ang agarang panganib at ibalik ang kaayusan, habang nakatuon pa rin sa mas malawak na layuning dharmiko (pag-iingat sa wastong kaayusan), hindi sa kalupitan o paghihiganti.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined, goal-oriented conduct in war: force is used to end immediate danger (slaying and routing the hostile host), followed by withdrawal to camp rather than uncontrolled pursuit—suggesting restraint and strategic clarity aligned with dharma rather than rage.
Sañjaya reports that Arjuna and Kṛṣṇa attack the Kaurava forces, kill many, scatter the remainder with arrows, and then return to their camp, marking the close of this episode in the day’s fighting.