Shloka 51
भीष्म-युधिष्ठिर-संमर्दः
Bhīṣma’s Pressure on Yudhiṣṭhira; Śikhaṇḍī’s Approach; Evening Withdrawal
अथापरेण भल््लेन सुयुक्तेनाशुपातिना । दुष्कर्ण सुदृढं क्रुद्धों विव्याध हृदये भूशम्
athāpareṇa bhallena suyuktenāśupātinā | duṣkarṇaṃ sudṛḍhaṃ kruddho vivyādha hṛdaye bhūśam ||
Sabi ni Sanjaya: Pagkaraan, sa isa pang palasong bhalla na mahusay ang pagtudla at mabilis ang lipad, ang mandirigmang nag-aalab sa galit ay tumama kay Duṣkarṇa—matatag na tumusok sa gawing puso. Sa magulong himig ng dharma sa digmaan ng Kurukṣetra, itinatampok ng taludtod kung paanong ang poot at husay sa pakikidigma ay nagsasanib upang magbunga ng pasyang tiyak, kadalasa’y nakamamatay—paalala na kapag pinakawalan na ang karahasan, kumikilos ito ayon sa sarili nitong madilim na lohika, anuman ang ugnayang pansarili.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension of battlefield duty: skill and determination, when driven by anger, lead to swift and irreversible harm. It implicitly warns that wrath (krodha) intensifies violence and accelerates destructive outcomes, even within the framework of kṣatriya warfare.
Sañjaya narrates a combat moment in which an enraged warrior shoots another well-aimed, fast-flying bhalla-arrow and strikes Duṣkarṇa powerfully in the heart-region, indicating a decisive and grievous wound in the ongoing Kurukṣetra battle.