Shloka 62
अध्याय ८० — मध्यंदिन-रणवृत्तान्तः
Yudhiṣṭhira–Śrutāyu encounter; Cekitāna–Gautama clash; Abhimanyu pressure; Arjuna’s redeployment
तेडभिजाता महेष्वासा: सुवर्णविकृतध्वजा: । परीप्सन्तो5 भ्यधावन्त धृष्टद्युम्नवृकोदरौ
teḍabhijāta mahēṣvāsāḥ suvarṇa-vikṛta-dhvajāḥ | parīpsanto 'bhyadhāvanta dhṛṣṭadyumna-vṛkodarau ||
Sinabi ni Sañjaya: Ang mga makapangyarihang mamamanang yaon—mga dugong-marangal na may mga bandilang hinubog sa ginto—ay sumugod nang ubod-bilis, hangad na ipagsanggalang si Dhṛṣṭadyumna at si Vṛkodara (Bhīma). Itinatampok ng talatang ito ang dangal ng digmaan: ang kadakilaan ng piling mandirigma ay nasusukat hindi lamang sa lakas, kundi sa kahandaang sumalag para sa kasama sa oras ng panganib.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores a key aspect of kṣatriya-dharma: valor is inseparable from the duty to protect one’s comrades and commanders. Nobility and martial excellence are shown through swift, self-risking support in battle.
Sañjaya describes a group of noble, powerful archers with gold-ornamented standards charging forward rapidly, aiming to protect Dhṛṣṭadyumna and Vṛkodara (Bhīma) amid the ongoing combat.