Adhyāya 69: Strategic duels under Bhīṣma’s command
Virāṭa–Bhīṣma; Arjuna–Aśvatthāmā; Bhīma–Duryodhana; Abhimanyu–Lakṣmaṇa
तस्मात् सेन्द्रै: सुरै: सर्वैलोकैश्वामितविक्रम: । नावज्ञेयो वासुदेवो मानुषो5यमिति प्रभु:
tasmāt sendraiḥ suraiḥ sarvaiḥ lokaiś cāmitavikramaḥ | nāvajñeyo vāsudevo mānuṣo 'yam iti prabhuḥ ||
Kaya nga, O makapangyarihan, huwag kailanman hamakin si Vāsudeva na para bang “tao lamang.” Nalalaman ng lahat ng daigdig, kasama ang mga diyos at si Indra, ang di-masukat niyang kapangyarihan; ang pagmamaliit sa kanya ay pagwawalang-bahala sa mas mataas na kaayusang nagtataguyod sa dharma sa gitna ng nalalapit na digmaan.
भीष्म उवाच
One must not judge Vāsudeva by outward appearance as merely human; true discernment recognizes his immeasurable power acknowledged even by the gods, and reverence toward such divine agency supports dharma.
Bhīṣma addresses a powerful listener (prabhuḥ) in the war context, warning that Kṛṣṇa (Vāsudeva) is not to be slighted; he underscores that all worlds and the gods with Indra recognize Kṛṣṇa’s extraordinary might.