Shloka 36
Bhīṣma’s Stuti of Keśava and Counsel on Nara–Nārāyaṇa (भीष्म-स्तवः; नरनारायण-प्रसङ्गः)
तथैव पार्षतं शूरं शल्य: समितिशोभन: । आजचघानोरसि क्रुद्धस्ततो युद्धमवर्तत,इसी प्रकार संग्राममें शोभा पानेवाले शल्यने भी क्रुद्ध होकर शूरवीर धृष्टद्युम्नकी छातीपर प्रहार किया। फिर तो वहाँ भयंकर युद्ध छिड़ गया
tathaiva pārṣataṃ śūraṃ śalyaḥ samitiśobhanaḥ | ājaghānorasi kruddhas tato yuddham avartata ||
Sinabi ni Sañjaya: Gayundin, si Śalya—na maringal sa gitna ng sagupaan—ay sa galit na tumama sa dibdib ng bayaning anak ni Pṛṣata, si Dhṛṣṭadyumna. Pagdaka, sumiklab sa pook na iyon ang isang mabangis na labanan.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how krodha (anger) in the battlefield context quickly intensifies conflict. Even within kṣatriya-dharma, loss of inner restraint can turn a single strike into a wider, more destructive engagement.
Sañjaya reports that Śalya, renowned for prowess in battle, angrily strikes Dhṛṣṭadyumna (the Pārṣata) on the chest; as a result, a fierce fight breaks out there.