Shloka 28
Bhīṣma’s Stuti of Keśava and Counsel on Nara–Nārāyaṇa (भीष्म-स्तवः; नरनारायण-प्रसङ्गः)
तथैव भीष्माहतमन्तरिक्षे महास्त्रजालं कपिराजकेतो: । विशीर्यमाणं ददृशुस्त्वदीया दिवाकरेणेव तमो5भिभूतम्
sañjaya uvāca |
tathaiva bhīṣmāhatam antarīkṣe mahāstrajālaṃ kapirājaketoḥ |
viśīryamāṇaṃ dadṛśus tvadīyā divākareṇeva tamo 'bhibhūtam ||
Wika ni Sañjaya: Gayundin, nakita ng mga kawal mo sa himpapawid ang malawak na lambat ng mabibigat na sandatang pinakawalan ni Arjuna, ang may bandilang may tatak ng panginoon ng mga unggoy. Ngunit nang tamaan ni Bhīṣma, ang lambat ng mga sandata ay nakita nilang nagkadurug-durog at naglaho—gaya ng dilim na nilulupig ng araw. Ipinahihiwatig ng tagpong ito ang isang diwa ng epiko: ang tapang at ganap na kasanayan sa sandata ay nakapapawi kahit sa napakalaking puwersa; subalit ang ningning na iyon, tulad ng sikat ng araw, ay naglalantad din ng mabigat na di-maiiwasang pagwasak sa digmaan.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how disciplined mastery and steadfast resolve can dismantle even a seemingly overwhelming assault. Ethically, it reflects the Mahābhārata’s war-world: power is met by counter-power, and brilliance in battle—like sunlight—both protects one side and exposes the tragic cost of conflict.
Sañjaya reports that Arjuna unleashes a vast aerial barrage of powerful weapons, but Bhīṣma strikes it down so that it breaks apart in the sky. The Kaurava soldiers witness this dispelling, compared to the sun driving away darkness.