Shloka 75
द्रोणो विकर्णो5थ जयद्रथश्न भूरिश्रवा: कृतवर्मा कृपश्च । श्रुतायुरम्बष्ठपतिश्न राजा विन्दानुविन्दौ च सुदक्षिणश्व,तब द्रोण, विकर्ण, जयद्रथ, भूरिश्रवा, कृतवर्मा, कृपाचार्य, श्रुतायु, राजा अम्बष्ठपति, विन्द, अनुविन्द, सुदक्षिण, पूर्वीय नरेशगण, सौवीरदेशीय क्षत्रियगण, वसाति, क्षुद्रक और मालवगण--ये सभी शानानुनन्दन भीष्मकी आज्ञाके अनुसार चलते हुए तुरंत ही किरीटधारी अर्जुनका सामना करनेके लिये निकट चले आये
sañjaya uvāca |
droṇo vikarṇo ’tha jayadrathaś ca bhūriśravāḥ kṛtavarmā kṛpaś ca |
śrutāyur ambaṣṭhapatiś ca rājā vindānuvindau ca sudakṣiṇaś ca ||
Sinabi ni Sañjaya: Sina Droṇa, Vikarna, Jayadratha, Bhūriśravā, Kṛtavarmā, at Kṛpa; si Śrutāyu, ang hari ng mga Ambaṣṭha; at sina Vinda at Anuvinda, kasama si Sudakṣiṇa—ang mga mandirigmang ito, sa pagsunod sa utos ni Bhīṣma, ay mabilis na sumulong upang harapin si Arjuna, ang may suot na diadema. Ipinahihiwatig nito ang mahigpit na tanikala ng pamumuno sa digmaan: ang sariling galing ay isinusuko sa utos ng punong kumander, at ang bigat ng etika ay nasa kung paano iniuutos ng mga pinuno ang lakas at kung paano pinipili ng mga mandirigma ang pagsunod.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical structure of warfare in the epic: warriors act within a hierarchy, moving under Bhīṣma’s command. It invites reflection on responsibility—leaders bear moral weight for orders given, and fighters for the choice to follow them in a cause they deem righteous.
Sañjaya enumerates key Kaurava-aligned champions who, following Bhīṣma’s directive, rapidly advance to engage Arjuna (identified by his diadem). It is a mobilization scene that sets up a focused confrontation around Arjuna on the battlefield.