Shloka 68
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
अमृष्यमाणो भगवान् केशव: परवीरहा । अचिन्तयदमेयात्मा नास्ति यौधिष्ठिरं बलम्,यह सब देख और सोचकर शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले अप्रमेयस्वरूप भगवान् श्रीकृष्ण सहन न कर सके। उन्होंने मन-ही-मन विचार किया कि युधिष्ठिरकी सेनाका अस्तित्व मिटना चाहता है। भीष्म रणभूमिमें एक ही दिनमें सम्पूर्ण देवताओं और दानवोंका नाश कर सकते हैं। फिर सेना और सेवकोंसहित पाण्डवोंको युद्धमें परास्त करना इनके लिये कौन बड़ी बात है?
amṛṣyamāṇo bhagavān keśavaḥ paravīrahā | acintayad ameyātmā nāsti yāudhiṣṭhiraṁ balam ||
Wika ni Sañjaya: Hindi na matiis ni Keshava na pinagpala—tagapagpuksa ng mga bayani ng kaaway—ang nasasaksihan niya, kaya siya’y nagmuni-muni sa loob ng puso. Ang Panginoong di-masukat ay nag-isip na ang hukbo ni Yudhiṣṭhira ay nasa bingit ng ganap na pagkalipol.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a righteous war, overwhelming violence can rapidly tip events toward adharma-like devastation; therefore, discernment and timely, principled intervention are necessary to prevent total ruin and to preserve the ethical aims of the conflict.
Sañjaya reports that Kṛṣṇa, seeing the battlefield situation, cannot bear it and mentally concludes that Yudhiṣṭhira’s forces are about to be annihilated—prompting concern and the need for a decisive response.