Shloka 138
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
स्वबाहुवीर्येण जिता: सभीष्मा: किरीटिना लोकमहारथेन । “श्रुतायु, राजा अम्बष्ठपति, दुर्मर्षण, चित्रसेन, द्रोण, कृप, जयद्रथ, बाह्लिक, भूरिश्रवा, शल्य और शल--ये तथा और भी सैकड़ों योद्धा क्रोधमें भरे हुए लोकमहारथी, किरीटधारी कुन्तीकुमार अर्जुनके द्वारा रणभूमिमें अपनी ही भुजाओंके पराक्रमसे भीष्मसहित परास्त किये गये हैं! | १३६-१३७ ह ।। इति ब्रुवन्त: शिवबिराणि जमग्मुः सर्वे गणा भारत ये त्वदीया:,भारत! उपर्युक्त बातें कहते हुए आपके समस्त सैनिक सहस्रों जलती हुई मसालें तथा प्रकाशमान दीपोंके उजालेमें अपने-अपने शिबिरमें गये। कौरवसेनाके सम्पूर्ण सैनिकोंपर अर्जुनका त्रास छा रहा था। इसी अवस्थामें उस सेनाने रातमें विश्राम किया
sañjaya uvāca |
svabāhuvīryeṇa jitāḥ sabhīṣmāḥ kirīṭinā lokamahārathena |
śrutāyu rājā ambaṣṭhapatiḥ durmarṣaṇaḥ citrasenaḥ droṇaḥ kṛpaḥ jayadrathaḥ bāhlikaḥ bhūriśravāḥ śalyaḥ śalaś ca—ete tathā anye’pi saikadā yoddhāḥ krodhena bharitā lokamahārathinaḥ kirīṭadhāriṇā kuntīkumarārjunena raṇabhūmau svabāhuparākramena bhīṣmasahitaṃ parājitāḥ |
iti bruvantaḥ śibirāṇi jagmuḥ sarve gaṇā bhārata ye tvadīyāḥ |
bhārata! uparyuktāḥ kathāḥ vadantaḥ tava samastāḥ sainikāḥ sahasraśo jvalitābhir maśālabhiḥ prakāśamānaiś ca dīpair ujjvaliteṣu (pradīpteṣu) sva-sva-śibireṣu jagmuḥ | kauravasenāyāḥ samasteṣu sainikeṣu arjunasya trāsaḥ channaḥ | evaṃ sthitāyāṃ tasyāṃ senāyāṃ rātrau viśrāmaḥ kṛtaḥ |
Wika ni Sanjaya: “Sa lakas ng sarili niyang mga bisig, si Arjuna na may diadema—ang pinakadakila sa mga maharathi ng daigdig—ay nagapi silang lahat, pati si Bhishma. ‘Si Shrutayu, ang Haring Ambashthapati, si Durmarshana, si Chitrasena, si Drona, si Kripa, si Jayadratha, si Bahlika, si Bhurishravas, si Shalya at si Shala—at marami pang daan-daan—mga dakilang kampeon na nag-aalab sa poot—ay napasuko sa larangan ng digmaan ng anak ni Kunti na si Arjuna, ang may diadema, sa pamamagitan ng sarili niyang kagitingan, kahit naroon si Bhishma sa gitna nila.’ Sa pagsasalita nang gayon, ang lahat ng iyong kawal, O Bharata, ay nagbalik sa kani-kanilang kampo. Sa liwanag ng libu-libong nagliliyab na sulo at nagliliwanag na lampara, sila’y umurong; at ang pangamba kay Arjuna ay kumalat sa buong hukbong Kaurava. Sa gayong kalagayan, nagpahinga ang hukbo sa magdamag.
संजय उवाच