Adhyāya 6: Pañca-mahābhūta–guṇa-nirdeśa and Sudarśana-dvīpa
Five Elements, Sensory Qualities, and a Cosmographic Island
जायन्ते मानवास्तत्र निष्टप्तकनकप्रभा: । गन्धमादनशज्ञेषु कुबेर: सह राक्षसै:
jāyante mānavās tatra niṣṭaptakanakaprabhaḥ | gandhamādanaśṛṅgeṣu kuberaḥ saha rākṣasaiḥ ||
Wika ni Sañjaya: Doon, ang mga tao’y isinisilang na may ningning na gaya ng gintong pinainit at pinadalisay. Sa mga tuktok ng Gandhamādana nananahan si Kubera, kasama ang kaniyang mga rākṣasa na tagapagbantay—larawan ng isang lupain na ang karangyaan ay kasabay ng mabagsik na pag-iingat, na wari’y ang kasaganaan ay binabantayan ng kapangyarihan at disiplina.
संजय उवाच
The verse conveys that extraordinary prosperity and brilliance (gold-like radiance) are not merely ornamental; they are situated within an order where wealth (Kubera) is guarded by formidable forces (rākṣasas). Ethically, it hints that abundance requires protection, restraint, and rightful stewardship.
Sañjaya describes a wondrous region associated with Gandhamādana: humans there are depicted as shining like refined gold, and Kubera is said to reside on the mountain’s peaks with his rākṣasa attendants, as part of a broader descriptive passage of sacred or extraordinary locales.