भीष्मपर्व — अध्याय 54: फल्गुन-प्रतिरोधः, सौबली-व्यूह-विध्वंसः, दुर्योधन-भीष्म-संवादः
मा शुचो भरतमश्रेष्ठ न त्वं शोचितुमरहसि
mā śuco bharataśreṣṭha na tvaṃ śocitum arhasi
Sinabi ni Sañjaya: “Huwag kang magdalamhati, O pinakamahusay sa mga Bharata; wala kang dahilan upang managhoy.” Sa gitna ng salaysay ng digmaan, ang linyang ito’y panawagang moral—inaakay ang nakikinig palayo sa pighating nagpaparalisa, tungo sa katatagan at sa wastong pagkilos ayon sa dharma.
संजय उवाच
The verse discourages grief that weakens discernment and resolve. It urges emotional steadiness and moral composure, implying that one should face events—especially in a dharmic crisis like war—without collapsing into lamentation.
Sañjaya, narrating the battlefield events to Dhṛtarāṣṭra, addresses him as “best of the Bharatas” and counsels him not to grieve—an attempt to steady the king as he hears of the unfolding conflict and its consequences.