Shloka 326
Bhīmasena’s Kalinga Engagement and the Approach of Bhīṣma (भीमसेन-कालिङ्ग-संग्रामः)
विदर्शयन्त: सम्पेतु: खड्गचर्मपरश्वथै: । कितने ही योद्धा ढाल
vidarśayantaḥ sampetuḥ khaḍga-carma-paraśvathaiḥ |
Sinabi ni Sañjaya: Ipinamalas nila ang husay sa digmaan at nagsalubong—may hawak na espada, kalasag, at palakol. Walang takot sa harap ng kaaway, sumulong sila sa galit, nagngangalit ang mga ngipin at mariing nakapikit ang mga labi, at tumama sa pamamagitan ng mga sanay na pain at liksi—maging sa kaliwang tagiliran upang biyakin ito—kaya’t buong bagsik silang sumalakay sa mga kalaban. Ipinakikita ng tagpong ito kung paanong ang poot at sining ng pakikidigma ay nagtutulak sa tao lampas sa pag-aatubili, ginagawang pagsubok ang larangan ng tapang, pagpipigil, at mabigat na tungkulin ng kṣatriya.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield psychology where courage and trained technique are intensified by anger; ethically, it points to the tension between necessary kṣatriya-duty in war and the danger of wrath overwhelming restraint and discernment.
Sañjaya describes warriors surging into close combat, showing feints and tactical moves while wielding swords, shields, and axes, and striking at vulnerable points such as the left flank as they crash upon their enemies.