Bhīmasena’s Kalinga Engagement and the Approach of Bhīṣma (भीमसेन-कालिङ्ग-संग्रामः)
ऑपन--माजल छा जि: षट्चत्वारिशो5 ध्याय: कौरव-पाण्डव-सेनाका घमासान युद्ध संजय उवाच राजन् शतसहस्राणि तत्र तत्र पदातिनाम् | निर्मयदिं प्रयुद्धानि तत् ते वक्ष्यामि भारत
sañjaya uvāca | rājan śatasahasrāṇi tatra tatra padātīnām | nirmaryādīni yuddhāni tat te vakṣyāmi bhārata ||
Sinabi ni Sañjaya: O Hari, sa larangang iyon, daan-daang libong kawal na naglalakad ang naglalaban sa iba’t ibang dako, at ang kanilang sagupaan ay lumampas na sa lahat ng hangganan ng kaayusan at pagpipigil. Isasalaysay ko ngayon sa iyo ang mga labang yaong walang batas, O Bharata; makinig ka.
संजय उवाच
Even in war, conduct is expected to remain within maryādā (accepted limits and ethical restraints). The verse highlights how battle can devolve into nirmaryāda violence, implicitly contrasting dharmic warfare with chaotic, rule-breaking combat.
Sanjaya begins describing to King Dhṛtarāṣṭra the widespread, scattered fighting on the battlefield, emphasizing the immense number of foot-soldiers and the breakdown of restraint, and announces that he will recount these events.