Shloka 8
Śraddhā–Guṇa–Vibhāga Yoga (Faith and the Three Guṇas) — Mahābhārata Book 6, Chapter 39
इन्द्रियार्थेषु वैराग्यमनहंकार4“5 एव च । जन्ममृत्युजराव्याधिदु:ःखदोषानुदर्शनम्
indriyārtheṣu vairāgyam anahaṅkāra eva ca | janma-mṛtyu-jarā-vyādhi-duḥkha-doṣānudarśanam ||
Sinabi ni Arjuna: Ang paglayo ng loob sa mga bagay na inaabot ng mga pandama, at ang paglaya sa pagkamakasarili; at ang malinaw at matatag na pagninilay sa mga kapintasan na likas sa pagdurusa—kapanganakan, kamatayan, katandaan, at karamdaman. Itinatanghal ang mga ganitong disposisyon bilang mga tanda ng tunay na pag-unawa, na inililihis ang isip mula sa panandaliang aliw tungo sa kung ano ang nananatili at nagpapataas sa dharma.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights inner qualifications for wisdom: (1) detachment from sensory objects (vairāgya), (2) absence of egoism (anahaṅkāra), and (3) sustained contemplation of the inherent defects in worldly existence—birth, death, aging, and disease—so that one does not mistake transient pleasures for lasting good.
Within Bhīṣma Parva’s philosophical instruction, Arjuna is presented as voicing (or reciting) a list of virtues/insights that characterize right understanding. The focus shifts from battlefield externals to the ethical-psychological discipline needed for clarity and steadfastness.