Shloka 6
Daivī–Āsurī Sampad-Vibhāga (दैवी–आसुरी संपद्विभागः) | Division of Constructive and Destructive Dispositions
उन सच्चिदानन्दघन निराकार ब्रह्ममें आसक्त चित्तवाले पुरुषोंके साधनमें परिश्रम विशेष है; क्योंकि देहाभिमानियोंके द्वारा अव्यक्तविषयक गति दु:खपूर्वक प्राप्त की जाती है ।। ये तु सर्वाणि कर्माणि मयि संन्यस्य मत्परा: । अनन्येनैव योगेन मां ध्यायन्त उपासते,परंतु जो मेरे परायण रहनेवाले5* भक्तजन सम्पूर्ण कर्मोंको मुझमें अर्पण करकेः मुझ सगुणरूप परमेश्वरको ही अनन्यभक्तियोगसे निरन्तर चिन्तन करते हुए भजते हैं*
ye tu sarvāṇi karmāṇi mayi saṃnyasya mat-parāḥ | ananyenaiva yogena māṃ dhyāyanta upāsate ||
Ngunit yaong mga debotong ginagawa Akong kataas-taasang kanlungan—inihahandog sa Akin ang lahat ng gawa—sumasamba sa Akin sa tanging-bhakti, at walang humpay na nagmumuni sa Akin. Sa aral-etika ng Gītā, ito ang praktikal na landas para sa may katawan: sa halip na kumapit sa mahirap na paghahangad sa Di-Nahahayag na Ganap, iniaalay nila ang tungkulin nang walang pag-aangkin at nananatiling iisa ang loob sa debosyon sa Panginoong maaaring lapitan at paglingkuran.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Offer every action to the Lord, keep Him as the highest aim, and worship through exclusive, single-minded devotion supported by constant meditation—this integrates duty (karma) with devotion (bhakti) as an accessible path for embodied life.
In the Gītā’s dialogue on the battlefield, the teaching shifts to contrasting approaches to the divine: instead of the arduous pursuit of the unmanifest, Krishna highlights the devotees who surrender their works to Him and worship Him with undivided attention as the recommended, practicable way.