Shloka 25
कर्मयोग–ज्ञानयज्ञ–अवतारोपदेश
Karma-Yoga, Jñāna-Yajña, and Avatāra Instruction
भीष्मपर्वणि तु पञ्चविंशो5ध्याय:ः
avyakto ’yam acintyo ’yam avikāryo ’yam ucyate | tasmād evaṁ viditvainaṁ nānuśocitum arhasi ||
Sinabi ni Sañjaya: “Ang Sariling ito ay sinasabing di-nahahayag (avyakta), lampas sa abot ng pag-iisip, at di-nagbabago. Kaya, sa pagkaalam mo rito nang ganito, hindi ka nararapat magdalamhati dahil dito.” Sa etikal na kalagayan ng larangan ng digmaan, inililihis ng aral ang Arjuna mula sa lungkot na nakaugat sa pagkawala ng katawan tungo sa katatagang nakasalig sa di-nasisirang kalikasan ng Sarili, at hinihikayat ang malinaw na pagtupad sa tungkulin nang hindi gumuho ang loob.
संजय उवाच
Educational Q&A
The Self (Ātman) is unmanifest, inconceivable, and unchangeable; therefore grief based on the idea of its destruction is misplaced. Right understanding steadies the mind and supports righteous action without despair.
Within the Bhīṣma Parva’s battlefield discourse, Sanjaya reports the teaching that reframes Arjuna’s sorrow: the true Self is not altered by death or change, so lamentation is not warranted.