इस प्रकार श्रीमह्याभारत भीष्मपर्वके अन्तर्गत भीष्मवधपर्वमें दुर्योधनके प्रति भीष्यका कथनविषयक एक सौ इक््कीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṁ śrīmahābhārate bhīṣmaparvake antargataṁ bhīṣmavadhaparvaṇi duryodhanaṁ prati bhīṣmasya kathana-viṣayaka ekaśataikaviṁśatitam adhyāyaḥ pūrṇaḥ
Sa ganitong paraan nagwakas ang ika-isang daan at dalawampu’t isang kabanata ng Bhīṣma Parva ng Śrī Mahābhārata, sa loob ng bahaging tumatalakay sa pagpaslang kay Bhīṣma, hinggil sa pananalita ni Bhīṣma kay Duryodhana. Ang pormulang pangwakas na ito’y hudyat ng paglipat: humihinto ang salaysay upang markahan ang pagtatapos ng isang yunit, kung saan ang payo, dharma (tungkulin), at bigat na moral ng digmaan ay inilalatag sa pamamagitan ng mga salita ni Bhīṣma sa haring Kaurava.
संजय उवाच
This line functions as a colophon rather than a doctrinal verse: it emphasizes textual structure and the ethical framing of the episode by identifying the chapter’s subject—Bhīṣma’s counsel to Duryodhana—within the war narrative, reminding the reader that moral instruction and accountability accompany the events of battle.
The narrator marks the completion of a chapter in the Bhīṣma Parva, specifically within the section on Bhīṣma’s fall, stating that the chapter concerned Bhīṣma’s words addressed to Duryodhana; it signals a transition to the next unit of the story.