Shloka 7
अन्वासन्त दुराधर्ष देवव्रतमरिंदमम् । अन्योन्यं प्रीतिमन्तस्ते यथापूर्व यथावय:,कौरव तथा पाण्डव युद्धसे निवृत्त हो कवच खोलकर अस्त्र-शस्त्र नीचे डालकर पहलेकी भाँति परस्पर प्रेमभाव रखते हुए अवस्थाकी छोटाई-बड़ाईके अनुसार यथोचित क्रमसे शत्रुदमन दुर्जय वीर देवव्रत भीष्मके समीप एक साथ बैठ गये
sañjaya uvāca |
anvāsanta durādharṣa devavratam ariṃdamam | anyonyaṃ prītimantas te yathāpūrvaṃ yathāvayaḥ ||
Wika ni Sañjaya: Pagkaraan, ang mga mandirigmang iyon—mga Kaurava at mga Pāṇḍava—na mahirap lusubin, ay nag-alis ng baluti at ibinaba ang mga sandata, umurong mula sa labanan, at gaya ng dati’y sabay-sabay na umupo malapit kay Devavrata Bhīṣma, ang manlulupig ng mga kaaway. Taglay ang mabuting kalooban sa isa’t isa, pumuwesto sila sa nararapat na ayos ayon sa edad at katandaan—na nagpapakitang kahit sa gitna ng digmaan, ang paggalang sa nakatatanda at ang bigkis ng pagkakamag-anak ay muling naibabalik kapag humupa ang paglalaban.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in the midst of a righteous conflict, dharma expresses itself through restraint: when fighting pauses, hostility can be set aside, and social duties—especially honoring elders and maintaining decorum according to seniority—re-emerge.
Kauravas and Pāṇḍavas temporarily withdraw from combat, remove armour and put down weapons, and then sit together near Bhīṣma (Devavrata) with mutual goodwill, arranging themselves in proper order based on age.