अयं पितरमाज्ञाय कामार्त शान्तनुं पुरा । ऊर्ध्वरेतसमात्मानं चकार पुरुषर्षभ:,“इन्हीं पुरुषसिंहने पूर्वकालमें अपने पिता शान्तनुको कामासक्त जानकर अपने- आपको ऊउर्ध्वरेता (नैष्ठिक ब्रह्मचारी) बना लिया”
ayaṁ pitaram ājñāya kāmārtaṁ śāntanuṁ purā | ūrdhvaretasam ātmānaṁ cakāra puruṣarṣabhaḥ ||
Wika ni Sañjaya: Noong unang panahon, nang maunawaan niyang ang kanyang ama na si Śāntanu ay pinahihirapan ng pagnanasa, ang torong iyon sa hanay ng mga tao ay ginawa ang sarili na matatag sa pagpipigil—pinili ang panghabambuhay na brahmacarya (selibat). Sa gayon, isinailalim niya ang pansariling ligaya sa tungkuling anak at sa mas malawak na hinihingi ng dharma.
संजय उवाच
The verse highlights ethical self-mastery: a noble person may renounce personal gratification to uphold duty—here, honoring a father’s situation and protecting the larger order (dharma) through disciplined continence.
Sanjaya recalls an earlier episode: Devavrata (later famed as Bhīṣma), seeing King Śāntanu overwhelmed by desire, resolves to become ūrdhvaretas—embracing lifelong celibacy as a decisive vow.