अयं ब्रद्मविदां श्रेष्ठो हायं ब्रह्मविदां वर: | इत्यभाषन्त भूतानि शयानं पुरुषर्षभम्
ayaṁ brahmavidāṁ śreṣṭho hy ayaṁ brahmavidāṁ varaḥ | ity abhāṣanta bhūtāni śayānaṁ puruṣarṣabham ||
Wika ni Sañjaya: Nang makita si Bhīṣma—ang toro sa hanay ng mga tao—na nakahimlay sa kanyang higaan, nagsalita ang ilang nilalang na makalangit: “Ito ang pinakapanguna sa mga nakakakilala sa Brahman; tunay, siya ang pinakamahusay sa mga nagtataglay ng kaalaman sa Brahma.” Ipinapakita ng tagpong ito na ang pagbagsak ni Bhīṣma ay hindi lamang pagkatalo sa digmaan, kundi pagdakila sa isang buhay na pinanday ng mahigpit na panata, katotohanan, at matatag na dharma—na kinikilala maging ng mga nilalang na higit na mataas.
संजय उवाच
True greatness is measured not only by martial power but by inner realization and steadfast dharma; Bhīṣma is honored as a foremost knower of Brahman, showing that spiritual attainment and ethical integrity command reverence even amid the violence of war.
After Bhīṣma has fallen and lies reclining (traditionally on a bed of arrows), celestial beings observe him and proclaim him the best among Brahman-knowers; Sañjaya reports this acclaim, elevating the moment from battlefield spectacle to moral-spiritual recognition.