अभ्यधावन् परीप्सन्त: फाल्गुनं भरतर्षभ | भरतश्रेष्ठ] उस भयानक शब्दको सुनकर पाण्डव महारथी अर्जुनकी रक्षाके लिये दौड़े
sañjaya uvāca | abhyadhāvan parīpsantaḥ phālgunaṃ bharatarṣabha |
Sabi ni Sañjaya: O toro ng mga Bharata, nang marinig ang nakapanghihilakbot na ugong na iyon, ang mga dakilang mandirigmang-karwahe ng mga Pāṇḍava ay sumugod pasulong, hangad na ipagtanggol si Phālguna (Arjuna). Ipinapakita ng sandaling ito ang dharma ng mandirigma—ang tungkuling magbantay at ang pagkakaisa—sa gitna ng kaguluhan ng labanan.
संजय उवाच
In the battlefield context, the verse highlights kṣatriya-dharma expressed as protective responsibility: comrades do not abandon a key warrior in danger, but act swiftly to safeguard him, showing loyalty and collective duty.
After a frightening sound is heard (as indicated by the surrounding narration), the Pāṇḍava great warriors surge forward, running toward Arjuna (Phālguna) with the intention of protecting him.