Shloka 100
वे मानससरोवरमें निवास करनेवाले हंसरूपधारी महर्षि एक साथ उड़ते हुए बड़ी उतावलीके साथ कुरुकुलके वृद्धपितामह भीष्मका दर्शन करनेके लिये उस स्थानपर आये, जहाँ वे नरश्रेष्ठ बाणशय्यापर सो रहे थे ।।
sañjaya uvāca | te tu bhīṣmaṃ samāsādya ṛṣayo haṃsarūpiṇaḥ | apaśyañ charatalpasthaṃ bhīṣmaṃ kurukulodvaham ||
Sinabi ni Sañjaya: Ang mga dakilang rishi na nananahan sa Lawa ng Mānasa, na nag-anyong mga sisne, ay sabay-sabay na lumipad na may matinding pagmamadali upang masilayan si Bhīṣma, ang matandang pitāmaha ng angkan ng Kuru, sa pook na kinaroroonan ng pinakamainam sa mga tao na nakahimlay sa higaan ng mga palaso. Paglapit nila kay Bhīṣma, nakita ng mga rishing may anyong sisne ang haligi ng lahing Kuru na nakahiga sa kama ng mga palaso.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic reverence: true seekers honor the righteous elder even in suffering, recognizing that moral authority and wisdom persist beyond the battlefield’s outcomes.
Sages who have taken the form of swans arrive and approach Bhishma, then see him lying on the bed of arrows—setting the stage for counsel and discourse centered on dharma.