नच सम ते रुजं चक्रुः पितुस्तव जनेश्वर । स्मयमानस्तु गाजड़ेयस्तान् बाणाञज्जगृहे तदा
na ca sama te rujaṃ cakruḥ pitus tava janeśvara | smayamānas tu gāṅgeyas tān bāṇān ajjagṛhe tadā ||
Wika ni Sañjaya: O panginoon ng mga tao, ang mga palaso niya ay hindi nakapagdulot ng sugat o kirot man lamang sa tiyuhin mo sa ama. Noon, si Bhīṣma, anak ng Gaṅgā, ay nakangiti at payapang tinanggap ang mga tama ng mga palasong iyon.
संजय उवाच
The verse highlights heroic endurance and steadiness in dharma: Bhīṣma remains unshaken and even smiles while bearing attacks, embodying disciplined composure amid violence and adversity.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the arrows shot at Bhīṣma fail to cause him pain or injury; Bhīṣma, smiling, receives and withstands the volleys during the battle.