Shloka 766
जग्मुस्ते परलोकाय व्यादितास्यमिवान्तकम् | वे युद्धसे पीठ न दिखानेवाले
sañjaya uvāca | jagmus te paralokāya vyāditāsyam ivāntakam |
Sinabi ni Sañjaya: Ang mga mandirigmang iyon ay nagtungo sa kabilang daigdig, na wari’y pumapasok sa mismong Kamatayan na nakanganga. Matatag sa labanan—hindi kailanman nagpapakita ng likod—puspos ng kagitingan at may dalang mga bandilang ginto, sumugod sila kay Bhīṣma; at kasama ng kanilang mga kabayo, karwahe, at mga elepante, silang lahat ay naging mga manlalakbay sa landas patungo sa susunod na daigdig.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even the bravest warriors—steadfast and disciplined—remain subject to death; war tests dharma and courage, yet culminates in impermanence, reminding the listener that martial glory cannot override the moral and existential cost of violence.
Sañjaya describes a group of valiant fighters advancing toward Bhīṣma with unwavering resolve and splendid standards; confronting him proves fatal, and they fall in battle along with their mounts and war-vehicles, metaphorically entering Death itself.