Shloka 8
तस्मिन्नयुतशो राजन भूयशश्व परंतप: । भीष्म: शान्तनवो योधाञ्जघान परमास्त्रवित्
tasminn ayutaśo rājan bhūyaś ca parantapaḥ | bhīṣmaḥ śāntanavo yodhān jaghāna paramāstravit ||
Wika ni Sañjaya: “Sa labang iyon, O Hari, si Bhīṣma—anak ni Śāntanu, tagapagpahirap sa mga kaaway at sukdulang dalubhasa sa mga makalangit na sandata—ay paulit-ulit na pumatay ng mga mandirigma hanggang sa umabot sa sampu-sampung libo. Ipinapakita ng taludtod ang nakalalamang na lakas ng kanyang galing sa digmaan, at kasabay nito’y ipinahihiwatig ang mabigat na pasaning moral ng malawakang pagpatay sa isang digmaang wasak ang dharma.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the terrifying efficacy of martial skill when joined to divine weapon-knowledge, while implicitly raising the ethical gravity of large-scale killing in a war where dharma is contested; prowess does not erase the moral burden of violence.
Sanjaya reports to King Dhritarashtra that Bhishma, leading the Kaurava side, repeatedly cut down vast numbers of opposing warriors in the battle, emphasizing Bhishma’s dominance and the escalating devastation of the conflict.