Shloka 11
भीष्मस्य शरशय्या-प्राप्तिः
Bhīṣma’s Fall to the Arrow-Bed
सो<5तिविद्धो महेष्वास: सृक्किणी परिसंलिहन् | शक्ति कनकवैदूर्यभूषितामायसीं दृढाम्
so 'tividdho maheṣvāsaḥ sṛkkīṇī parisaṃlihan | śaktiṃ kanakavaidūryabhūṣitām āyasīṃ dṛḍhām
Sinabi ni Sañjaya: Bagama’t tinamaan nang tumagos at malubhang nasugatan, dinilaan ng dakilang mamamana ang mga sulok ng kanyang bibig at sinunggaban ang isang matibay na śakti (sibat) na bakal, pinalamutian ng ginto at vaidūrya (batong “mata ng pusa”). Sa init ng labanan, kahit sa gitna ng kirot, pinatatag niya ang sarili at inihanda ang isang mapagpasiyang ganting-hampas—larawan ng walang-urong na diwang mandirigma sa gitna ng dilim na moral ng digmaan.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness and martial resolve under extreme suffering, while implicitly reminding the reader of the grim persistence of violence in war—courage and determination appear, but within a morally costly battlefield context.
Sañjaya describes a great archer who, though badly pierced/wounded, regains composure and takes up a strong iron spear decorated with gold and vaidūrya, signaling preparation for a powerful retaliatory attack.