भीमसेनस्य बहुमहारथसंयुगः
Bhīmasena’s Engagement with Multiple Mahārathas
ववर्ष शरवर्षेण मेघो वृष्ट्या यथाचलौ । पुरुषसिंह श्रीकृष्ण और अर्जुनको रथपर बैठे देख शान्तनुनन्दन भीष्मने पुनः उनपर बाणोंकी वर्षा आरम्भ कर दी, मानो मेघ दो पर्वतोंपर जलकी धारा गिरा रहा हो
vavarṣa śaravarṣeṇa megho vṛṣṭyā yathācalau |
Wika ni Sañjaya: Si Bhīṣma, anak ni Śāntanu, nang makita ang “leon sa mga tao”—si Śrī Kṛṣṇa—at si Arjuna na magkasamang nakaupo sa karwahe, ay muling nagpasimulang magpaulan ng mga palaso sa kanila, na wari’y ulap na nagbubuhos ng rumaragasang tubig sa dalawang bundok. Ipinakikita ng taludtod ang walang humpay na tindi ng makatarungang labanan: ang matatag na tapang ay sumasalubong sa matatag na pagtutol, at ang larangan ng digmaan ay nagiging pagsubok ng paninindigan at tungkulin.
संजय उवाच
The verse highlights the ethic of steadfastness in dharma-yuddha: even when facing revered opponents, a warrior committed to duty maintains unwavering effort. The simile of cloud and mountains frames endurance and resolve as central virtues amid conflict.
Sañjaya narrates that Bhīṣma, seeing Kṛṣṇa and Arjuna together on their chariot, renews his assault, releasing a dense barrage of arrows—likened to a cloud pouring rain upon two mountains.