भीमसेनस्य बहुमहारथसंयुगः
Bhīmasena’s Engagement with Multiple Mahārathas
रथाग्न्यगारक्षापार्चिरसिशक्तिगदेन्धन:
rathāgnyagārakṣāpārcirasiśaktigadendhanaḥ
Inilarawan ni Sañjaya ang labanan na parang naglalagablab na sunog: ang mga karwahe ang apoy, ang baluting panangga ang bahay-apoy, ang ningas ang liwanag, ang mga espada at sibat ang mga dila ng apoy, at ang mga pamalo ang panggatong—larawang nagbubunyag ng sindak na moral at ng digmaang lumalamon, na kumakain ng buhay at dangal.
संजय उवाच
The verse uses an extended metaphor of fire to show how war becomes a self-feeding force: weapons and defenses turn into the very elements that sustain destruction, warning that violence rapidly escalates and consumes what it touches, even when framed as duty.
Sañjaya, narrating to Dhṛtarāṣṭra, depicts the battlefield’s intensity by likening the combat to a raging fire whose components are chariots, armor, flames, and weapons—conveying the scale and terror of the Kurukṣetra fighting.