Daśame’hani Bhīṣma-yuddham — Śikhaṇḍī-rakṣaṇa, Arjuna-prabhāva, Duryodhana-āśraya-vākyam
फुल्लाशोकनिभ: पार्थ: शुशुभे रणमूर्थनि । हाथियोंके दाँतोंसे अनेक बार विदीर्ण हुए भीमसेन युद्धके मुहानेपर खिले हुए अशोकके समान शोभा पा रहे थे
sañjaya uvāca | phullāśokanibhaḥ pārthaḥ śuśubhe raṇamūrdhani |
Sinabi ni Sanjaya: Bagama’t ilang ulit nang napunit ng mga pangil ng elepante, si Bhimasena ay lalo pang nagningning sa bungad ng labanan, gaya ng punong aśoka na ganap na namumulaklak—maningning at matatag sa gitna ng dahas ng digmaan.
संजय उवाच
The verse highlights disciplined valor: even in war, a righteous warrior is to stand firm in svadharma, maintaining inner steadiness and outward excellence without being diminished by fear or chaos.
Sañjaya describes Arjuna at the forefront of battle, portraying him as radiant and formidable—his presence compared to a fully blossomed aśoka tree, emphasizing his prominence and splendor in the fight.