Daśame’hani Bhīṣma-yuddham — Śikhaṇḍī-rakṣaṇa, Arjuna-prabhāva, Duryodhana-āśraya-vākyam
परिवत्रू रणे यत्ता भीमसेनं समन्ततः । गदा हाथमें लिये हुए भीमसेनको देखकर उन गजारोही सैनिकोंने उन्हें यत्नपूर्वक चारों ओरसे घेर लिया
sañjaya uvāca | parivatrū raṇe yattā bhīmasenaṃ samantataḥ | gadāṃ hastam ānīya bhīmasenaṃ vilokya te gajārohī yodhās taṃ yatnapūrvakaṃ caturdiśaṃ paryavārayanta |
Sinabi ni Sanjaya: Sa gitna ng labanan, nang makita ng mga mandirigmang nakasakay sa elepante si Bhimasena na may hawak na pamalo, buong pagsisikap nilang pinaligiran siya sa lahat ng panig. Ipinakikita ng tagpong ito ang mabagsik na tuntunin ng digmaan: kapag lumitaw ang isang kakila-kilabot na kampeon, marami ang nagsasama-sama upang pigilan ang kanyang lakas, at ang tapang ay nagiging pagsubok ng tibay sa gitna ng pagkubkob.
संजय उवाच
The verse highlights a battlefield ethic and tactical reality: when a powerful warrior threatens many, opponents coordinate to contain him. It frames valor not only as individual strength but as steadfastness under pressure and the capacity to face collective opposition without losing resolve.
Sanjaya describes elephant-mounted soldiers noticing Bhimasena holding his mace and then deliberately surrounding him from all directions, attempting to restrict his movement and neutralize his impact in the fight.