Shloka 296
Daśame’hani Bhīṣma-yuddham — Śikhaṇḍī-rakṣaṇa, Arjuna-prabhāva, Duryodhana-āśraya-vākyam
अवलप्लुत्य रथात् तूर्ण तव सैन्यान्यभीषयत् । तत्पश्चात् उस महासमरमें रथियोंमें श्रेष्ठ भीमसेन गदा लेकर तुरंत रथसे कूद पड़े और आपकी सेनाओंको भयभीत करने लगे
avalaplutya rathāt tūrṇaṃ tava sainyāny abhīṣayat | tatpaścāt asmin mahāsamare rathināṃ śreṣṭho bhīmaseno gadāṃ gṛhītvā tūrṇaṃ rathāt kūdāpate sma, tava senāṃ bhayabhītāṃ cakāra |
Sinabi ni Sanjaya: Mabilis siyang lumundag mula sa kanyang karwahe at naghasik ng takot sa iyong mga kawal. Pagkaraan, sa dakilang sagupaan na iyon, si Bhimasena—pinakamagaling sa mga mandirigmang nakasakay sa karwahe—ay dumampot ng kanyang pamalo at agad na tumalon mula sa karwahe, na siyang nagpasindak sa iyong hukbo. Ipinapakita ng tagpong ito na ang tapang ng iisang tao at ang lantay na lakas ay kayang yumanig sa loob ng marami sa digmaan, kahit nananatiling mabigat ang pananagutang moral ng isang labang magkakamag-anak.
संजय उवाच