भीष्मवधोपाय-प्रश्नः (Inquiry into the means to overcome Bhīṣma) | Chapter 103
(क्रोडरूपं हरिमिव प्रविशन्तं महार्णवम् ।) शस्त्रौधिणं गाहमानं सेनासागरमक्षयम् । निवारयितुमप्याजौ त्वदीया: कुरुनन्दन,जैसे बादल जलकी धारा बरसाता है, उसी प्रकार वह बाणोंकी वृष्टि कर रहा था। जैसे वाराहरूपधारी भगवान् विष्णुने महासागरमें प्रवेश किया था, उसी प्रकार शत्रुसूदन सुभद्राकुमार समरमें कुपित हो शस्त्रोंके प्रवाहसे युक्त कौरवोंके अक्षय सैन्यसमुद्रमें प्रवेश कर रहा था। कुरुनन्दन! उस समय आपके सैनिक उसे युद्धमें रोक न सके
sañjaya uvāca | (kroḍarūpaṃ harim iva praviśantaṃ mahārṇavam |) śastraughiṇaṃ gāhamānaṃ senāsāgaram akṣayam | nivārayitum apy ājau tvadīyāḥ kurunandana |
Wika ni Sañjaya: Gaya ni Hari sa anyong Baboy-Damo (Varāha) na pumapasok sa dakilang karagatan, gayon din ang mamumuksa ng kaaway—ang anak ni Subhadrā—na nagngangalit sa labanan, ay sumuong sa wari’y di-mauubos na dagat ng hukbong Kaurava, sumusulong sa gitna ng rumaragasang buhos ng mga sandata. O ligaya ng angkang Kuru, hindi siya napigil ng iyong mga kawal sa larangan ng digmaan.
संजय उवाच
The verse highlights how extraordinary courage and righteous resolve can appear unstoppable, yet it also foreshadows the moral tension of war: even a vast force may fail to check a single determined warrior, raising questions about duty, protection of the young, and the ethics of collective violence.
Sañjaya describes Abhimanyu, son of Subhadrā, entering the Kaurava battle formation like Viṣṇu’s Varāha entering the ocean—advancing through a flood of weapons and penetrating the ‘ocean’ of the Kaurava host, while the Kaurava soldiers are unable to stop him.