Shloka 2
भीष्मवधोपाय-प्रश्नः (Inquiry into the means to overcome Bhīṣma) | Chapter 103
विकिरञ्शरवर्षाणि वारिधारा इवाम्बुद: | न शेकुः समरे क्रुद्धं सौभद्रमरिसूदनम्,जैसे बादल जलकी धारा बरसाता है, उसी प्रकार वह बाणोंकी वृष्टि कर रहा था। जैसे वाराहरूपधारी भगवान् विष्णुने महासागरमें प्रवेश किया था, उसी प्रकार शत्रुसूदन सुभद्राकुमार समरमें कुपित हो शस्त्रोंके प्रवाहसे युक्त कौरवोंके अक्षय सैन्यसमुद्रमें प्रवेश कर रहा था। कुरुनन्दन! उस समय आपके सैनिक उसे युद्धमें रोक न सके
sañjaya uvāca |
vikirāñ śaravarṣāṇi vāridhārā ivāmbudaḥ |
na śekuḥ samare kruddhaṃ saubhadram arisūdanam ||
Wika ni Sañjaya: “Nagkalat siya ng ulang-palaso na wari’y ulap na nagbubuhos ng mga agos ng ulan. O inapo ni Kuru, ang nagngangalit na anak ni Subhadrā—tagapagpuksa ng kaaway—ay sumulong sa labanan, at hindi siya napigil ng iyong mga mandirigma.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma expressed as fearless engagement in battle and the moral weight of courage and resolve; it also underscores how collective force can falter before disciplined prowess, suggesting that mere numbers without steadiness and skill fail to uphold one’s cause.
Sañjaya describes Abhimanyu, furious and formidable, releasing a rain-like barrage of arrows. Despite their presence on the field, the Kaurava troops cannot restrain or stop his advance in the fight.