Marutta’s Sacrifice and Agni’s Embassy (मरुत्त-यज्ञे दूतत्वम्)
मरुत्त उवाच आश्चर्यमद्य पश्यामि रूपिणं वह्निमागतम् । आसन सलिल पाद्यं गां चोपानय वै मुने
Marutta uvāca: āścaryam adya paśyāmi rūpiṇaṁ vahnim āgatam | āsanaṁ salilaṁ pādyaṁ gāṁ copānaya vai mune ||
Sinabi ni Marutta: “Ngayong araw, isang kababalaghan ang aking nasasaksihan—si Agni mismo ay dumating dito sa anyong may katawan. O pantas, ihain para sa kanya ang upuan, tubig na pantanggap, tubig na panghugas ng paa, ang handog na paggalang (arghya), at magdala rin ng isang baka.”
मरुत्त उवाच
The verse highlights atithi-dharma (the duty of honoring a guest): even a sudden or extraordinary visitor must be received with prescribed courtesies—seat, water, foot-washing water, arghya, and an auspicious gift—reflecting reverence, self-discipline, and ritual propriety.
King Marutta expresses amazement at seeing Agni appear in a tangible form and immediately instructs the sage to perform formal hospitality rites and present offerings, treating the divine arrival as an honored guest.