Shloka 44
अर्जुनदुःखहेतुप्रश्नः — Inquiry into the cause of Arjuna’s recurring hardship
Book 14, Chapter 89
वर्षित्वा धनधाराभि: कामै रत्नै रसैस्तथा । विपाप्मा भरतश्रेष्ठ: कृतार्थ: प्राविशत् पुरम्,भरतश्रेष्ठ राजा युधिष्ठिरने उस यज्ञमें धनकी मूसलाधार वर्षा की। सब प्रकारकी कामनाओं, रत्नों और रसोंकी भी वर्षा की। इस प्रकार पापरहित और कृतार्थ होकर उन्होंने अपने नगरमें प्रवेश किया
varṣitvā dhanadhārābhiḥ kāmai ratnai rasais tathā | vipāpmā bharataśreṣṭhaḥ kṛtārthaḥ prāviśat puram ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Matapos magpaulan ng kayamanan na tila rumaragasang agos, at magpaulan din ng lahat ng ninanais na kaluguran, mga hiyas, at piling mga pagkain, si Yudhiṣṭhira na walang dungis—ang pinakadakila sa mga Bharata—na natupad ang layon, ay pumasok sa kanyang lungsod. Ipinahihiwatig ng taludtod ang huwarang asal ng hari: ang kasaganaan ay ipinapamahagi bilang hayag na gawa ng dharma, at ang pagtatapos ng sakripisyo’y hindi sa pansariling pakinabang, kundi sa mapagbigay at maayos na pagbabalik sa buhay-sibil.
वैशम्पायन उवाच