अर्जुनदुःखहेतुप्रश्नः — Inquiry into the cause of Arjuna’s recurring hardship
Book 14, Chapter 89
उपाजिघ्रद् यथाशास्त्र सर्वपापापहं तदा । भाइयोंसहित धर्मराज युधिष्ठिरने शास्त्रकी आज्ञाके अनुसार उस चर्बीके धूमकी गन्ध सूँघी
vaiśampāyana uvāca |
upājighrad yathāśāstraṃ sarvapāpāpahaṃ tadā |
dīyatāṃ bhujyatāṃ ceṣṭaṃ divārātram avāritam |
taṃ mahotsava-saṅkāśaṃ hṛṣṭa-puṣṭa-janākulam |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan, si Dharmarāja Yudhiṣṭhira, kasama ang kanyang mga kapatid, ay suminghot—ayon sa tuntunin ng śāstra—ng halimuyak ng usok na pinaniniwalaang pumapawi sa lahat ng kasalanan. “Magbigay ng mga handog; kainin ang ninanais na pagkain—araw at gabi, nang walang pagpigil.” Ang tanawin ay wari’y isang dakilang pagdiriwang, siksik sa mga taong masaya at busog na busog.
वैशम्पायन उवाच
The verse links royal ritual duty with ethical restoration: purification is pursued through śāstra-guided action, and kingship is expressed through generosity and public welfare—gifts and sustenance offered freely, creating social harmony after conflict.
During the Aśvamedha-related proceedings, Yudhiṣṭhira and his brothers perform a prescribed act of inhaling the purifying sacrificial smoke. The occasion then turns into an open, continuous celebration marked by giving and feasting, resembling a grand festival filled with happy, well-fed crowds.